«ХэушъхьафыкIыгъэ тIысыпIэр — кIэлэцIыкIухэм апай!»

Джащ фэдэ шъхьэ зиIэ пэшIорыгъэшъ Iофтхьабзэ Мыекъуапэ икIэлэ­цIыкIу IыгъыпIэу N 38-м щыкIуагъ. Ащ кIэщакIо фэхъугъэх къэ­ралы­гъо автоинспекторхэмрэ кIэлэцIыкIу IыгъыпIэм чIэсхэм янэ-ятэхэмрэ.

ГъогурыкIоным ишапхъэхэр сабыйхэми, янэ-ятэхэми зэрагъэцакIэрэм полицейскэхэр ыкIи ны-тыхэм япатруль лъыплъагъэх.

Ныхэм, тыхэм плакатхэр аIыгъхэу хэушъхьафыкIыгъэ кIэлэцIыкIу тIысыпIэр води­тельхэм агъэфедэным къыфэ­джагъэх. Ащ дакIоу, гъогу-пат­руль инспекторхэм а шапхъэр водительхэм зэрагъэцакIэрэр ауплъэкIугъ.

ТIысыпIэ тэрэзыр къыхахэу автомобилым зыра­гъэуцокIэ, сабыим ищыIэныгъэ къызэте­нэнымкIэ, шъобжэу хихыщтыр мэкIэнымкIэ мэхьанэ зэриIэр по­лицейскэхэм къаIотагъ.

Водительхэу щынэгъончъэ бгырыпхыр ыкIи тIысыпIэхэр зыгъэфедэхэрэм рэзэныгъэ гу­щыIэхэр ин­с­пек­торхэм апагъо­хыгъэх.