Адыгэ къуаер

Лъэпкъым ишхыныгъо анахь лъапIэу адыгэ къуаем игопэ дэдэу фэусагъ Адыгэ Республикэм итхылъ­еджапIэ краеведениемрэ лъэпкъ литературэм­рэкIэ иотдел ипащэу ГъукIэлI Фатимэ.

Адыгэ къуаер

Адыгэ къуаер Iанэм щэшIэты,
Мэ IэшIу дэдэм лъагэу зеIэты.
Фыжьы, шъабэ, жэм дэткIухьэ,
Зэрэдунаеу къуаем къекIухьэ.

Къуаем хашIыкIы къоежъэ шъаби,
Нэгуплъы дахэу хьалыжъо фаби.
Хьакухьалыжъом укъегъэшхэкIы,
Псыжъохьалыжъом Iанэр еIэты.

Къое хъураер тыгъэм рагъэу,
Тыгъэжьы стырым ар щэчэрэгъу.
Пытэ ар зыхъурэм лъэшэу IэшIубз,
Мамырыс стырым ыгузэгу ис.

Адыгэ къуаер — лъэпкъ шхыныгъу,
Зэ зыIуфагъэм пкIыхьэ фэхъугъ.
Адыгэ лъэпкъым ыцIэ еIэт,
НэмыкI къэрали иIанэ ар тет.

Къуаем и Мафэ тэгъэмэфэкI!
Къуае зикIасэм хъярыр къебэкI.
Адыгэ бзылъфыгъэхэр, къуае шъо ишъух!
НыбжьыкIэ пстэури, щысэ ахэм атешъух!