Шэуджэн Аскэр илъэс пчъагъэхэм «Адыгэ макъэм» водителэу Iутыгъ, журналистхэм япхыгъагъ, ахэр зыдэкIонхэ фаем ыщэщтыгъэх, гъэзетэу къулыкъу зэфэшъхьафхэм къыратхыкIыхэрэр афищэжьыщтыгъэх. ИIофшIэнкIэ зэуалIэщтыгъэ пстэур къыфэрэзагъ.

ГухэкI нахь мышIэми, Аскэр ныбжьыкIэ дэдэу идунай ыхъожьыгъ. Ау джы къызнэсыгъэми ар иIофшIэгъухэм, цIыфэу зышIэщтыгъэхэм ащыгъупшэрэп, ыцIэ дахэкIэ раIо.

Аскэр цIыф хьалэлэу, зэIухыгъэу, сэмэркъэур икIасэу, гукIэгъу хэлъэу щы­тыгъ. Ящэнэрэ къатэу тызытесым къызыдэкIуаекIэ чэфыр къыздыдихьыещтыгъ, нэбгырэ пэпчъ риIон ыгъотыщтыгъ, ыгу къыдищэен ылъэкIыщтыгъ. Аужырэ лъэ­хъаным Аскэр тадэжь Iумытыжьыгъэми, чыжьэу кIогъагъэп, а пшъэрылъ дэдэр «Советскэ Адыгеим» щигъэцакIэщтыгъ, мафэ къэс тлъэгъущтыгъ, къытхэтыгъ, тижурналистхэри тефэщтыгъэх, «тимыеу» зыкIи теплъыщтыгъэп, ежьыри джаущтэу къытфыщытыгъ. ЦIыфышIугъ, ищыIэныгъэ ыпэ къэтэу къытщыхъущтыгъ… «Аскэр, сыд уикъэбар?» зыпIокIэ, дахэу щхыпцIызэ, «Все равно хорошо!» ренэу ыIощтыгъ.

Аскэр егъашIэм тщыгъупшэщтэп, непи псаум фэдэу къытхэт, ренэу игугъу тэшIы, тыгу илъ.

Тхьаркъохъо  Адам.